Κλαίει το φεγγάρι κ ένα κοχύλι μια ευχή κουβαλάει Προσευχή από κείνη που η αγάπη πονάει… Κλαίνε τα αστέρια γαλήνη ζητάει Σ’ ονειρικά καλοκαίρια Απέραντες θάλασσες κλείνει στα χέρια Την καρδιά της πληγώνουν σαν να ‘ναι μαχαίρια… Το κουρασμένo κορμί της γέρνει στο χρόνο Οι ματωμένες πληγές της, γεμίζουν με πόνο Τον ψάχνει παντού μα αυτός πουθενά Δάκρυα γεμίζει η ψυχή της Θυμός κ αγάπη κρατούν τη ζωή της Χάθηκε ο έρωτας τώρα μακριά Κι όμως εκείνη πάντοτε θα αναζητάει τις χαμένες μέρες που τον είχε στο πλάι Κ έκλεψε ο χρόνος έτσι απλά Δύο λέξεις μείναν μοναχά στην καρδιά της Για πάντα κλεισμένες βαθιά Σ’αγαπάω Για Πάντα